Η ιστορία

Πιστεύεται ότι πριν από εκατομμύρια χρόνια δεν υπήρχε Αιγαίο πέλαγος, αλλά η Τήνος μαζί με τα άλλα νησιά, ήταν ενδεχομένως βουνοκορφές μιας έκτασης που ένωνε την Ελλάδα με την Ασία.

Πρώτοι κάτοικοι αναφέρονται οι Φοίνικες και αργότερα οι Ίωνες, οι Αθηναίοι, οι Μακεδόνες και οι Ρωμαίοι. Το όνομά της ενδεχομένως προέρχεται από τον πρώτο οικιστή της, τον Τήνιο.
 
'Αλλες ονομασίες του νησιού ήταν «Υδρούσα» και «Οφιούσα» εξαιτίας του μεγάλου πλήθους φιδιών. Ο Αριστοφάνης ακόμα την ονομάζει «Σκοροδοφόρο» λόγω των εκλεκτών σκόρδων που παρήγαγε. Μετά την παρακμή της Ρώμης, η Τήνος υπάγεται στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Πρώτη και βασική μέριμνα των Βενετών ήταν η άμυνα του νησιού, έτσι δημιουργήθηκαν παρατηρητήρια και ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε στην οχύρωση του κάστρου στο βουνό Εξώμβουργο.
 
Η Τουρκοκρατία της Τήνου δεν έμοιαζε με τα άλλα μέρη της Ελλάδας. Οι Τήνιοι είχαν αρκετές ελευθερίες και προνόμια τόσο στην ενδυμασία, στην θρησκεία και στον πολιτισμό, όσο και στην οικονομία του νησιού. Ακμάζει οικονομικά μετά από την θεαματική ανάπτυξη του εμπορίου και της εξέλιξης της μαρμαρογλυπτικής.
 
Στο τέλος του Ιανουαρίου του 1823 βρέθηκε η εικόνα της Παναγίας.
 
Στο νησί καταφθάνουν Κολοκοτρώνης, Μιαούλης, Νικηταράς και Μακρυγιάννης για να προσκυνήσουν. Θεωρήθηκε ως το σημαντικότερο ιερό μήνυμα του Ελληνορθόδοξου Χριστιανισμού για το δίκαιο της Επανάστασης.